از امام باقر علیه السلام نقل شده که 10 چیز است که اگر کسی در حالیکه آنها را انجام داده ملاقات کند وارد بهشت خواهد شد:

1- شهادت به وحدانیت خدا 2-شهادت به رسالت پیامبر اکرم صلوات الله علیه و اله 3- اعتقاد و ایمان به آنچه که خداوند نازل فرموده 4- برپایی نماز 5- برپایی زکات 6- روزه گرفتن ماه رمضان 7- حج خانه خدا 8- دوستی با اولیاء خدا (که فقط مراد چهارده معصوم هستند نه هیچ کس دیگر) 9- بیزاری جستن از دشمنان خدا 10- دوری از مست کننده ها 

ابن البرقی از امام صادق علیه السلام نقل میکند: کسی که

با عیب کننده به ما اهل بیت مجالست کند 

یا چنین کسی را مدح کند 

یا با کسی که با اهل بیت قطع رابطه کرده ارتباط بر قرار کند

یا با محبین ما قطع رابطه کند

یا یکی از دشمنان ما را دوست بدارد

یا یکی از دوستان ما را دشمن بدارد

به تحقیق به خداوندی که سبع المثانی و قران را نازل فرموده کافر گشته است.

پی نوشتها:

1- طبق حدیث فوق 6 عمل است که به منزله کفر تلقی شده در حالیکه برخی از این اعمل امروزه در جامعه ما بودجه کشوری داشته و در حد وسیع تبلغ می شود؟!

2-در مورد دوم حضرت فرمودند اگر کسی در مورد اهل بیت حرفی زده باشد و ما او را مدح کنیم به منزله کفر به خدای تعالی است، به نظر شما کسانی که در مملکت ما تعریف و تمجید از عمر و ابوبکر میکنند طبق این روایت چه حکمی دارند؟؟

3-نکته دیگری که این حدیث شریف به ما میاموزد لزوم بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت و منکرین حقوق اهل بیت است چون در صورت ارتباط با چنین افرادی مشمول این حدیث شریف می شویم

--------------------

بحارالانوار ج27، ص53، ح4، به نقل از امالی شیخ صدوق

....دوست داشتن مومنینی که سنت خدا و رسول خداصلی الله علیه را تغییر ندادند واجب است. کسانی مثل سلمان فارسی و ابی ذر غفاری و مقداد بن اسود کندی و عمار بن یاسر و جابر بن عبد الله انصاری و حذیفة بن یمان و ابی الهیثم بن التیهان و سهل بن خنیف و ابی ایوب انصاری و عبد الله بن صامت و عبادة بن صامت و خزیمة بن ثابت ذی الشهادتین و ابی سعید خدری و همه کسانی که مثل آنها رفتار کردند و دوستی کسانی که مانند آنها هدایت یافتند واجب است.

پی نوشتها:

1- علامه بزرگوار مجلسی بعد از نقل این حدیث می فرمایند این روایت مضمون همان روایتی است که قبلا از امام رضا علیه السلام نقل کردیم که در آن عقاید صحیح شیعه را بیان می فرمایند.

2-نکته جالبی که در این روایت وجود داره اینه که همونطور که باید محبت ائمه اطهار رو داشته باشیم، باید محبت شیعیان واقعی!! اهلبیت رو نیز در دل داشته باشیم. البته شیعیانی که فریب طاغوت ها و دجال های زمان خویش را نخورده باشند.

3-قسمت اول این روایت رو در اینجا بخونید

اعمش از امام صادق علیه السلام نقل میکند که حضرت فرمودند: محبت اولیاء خدا (منظور فقط 14 معصوم هستند و نه هیچ کس دیگه) واجب است و قبول ولایت آنها واجب است وبیزاری جستن از دشمنان انها هم واجب است و بیزاری از کسانی که ظلم کردند به اهل بیت پیامبر و کسانی که حرمت دخترش را شکستند و فدک را از آنحضرت غصب کردند و ایشان را از ارثش منع نمودند واجب است و بیزاری از کسانی که حقوق او و شوهرش حضرت علی علیه السلام را گرفتند و همت گماشتند به آتش  کشیدن خانه آن حضرت و اساس ظلم را پایه گذاری کردند و سنت رسول خدا را تغییر دادند واجب است و بیزاری از ناکثین و قاسطین و مارقین واجب است و بیزاری از پیشوایان گمراهی و ضلالت واجب است از اولین آنها تا اخرین آنها. و بیزاری از شقی ترین اولین و اخرین و کشنده ناقه صالح و قاتل امیرالمومنین واجب است و بیزاری جستن از تمامی کشندگان اهل بیت واجب است....(ادامه حدیث در پست بعدی)

پی نوشتها:

1-طبق فرمایشات اهل بیت علیهم السلام لفظ «اولیاء الله» مختص به وجود نازنین 14 معصوم بوده و اگر برای افراد دیگر استعمال شود اشتباه است که متاسفانه این لفظ توسط اهل عرفان!! از قداست خویش افتاده و برای افراد عادی هم استعمال می شود.

2-توجه داشته باشیم که طبق فرمایشات خود اهل بیت علیهم السلام این بیزاری فقط مختص به کسانی که در آن زمان جنایات را انجام داده اند نیست بلکه هر کس تا قیام قیامت به فعل آنها راضی باشد و بیزاری از فعل و شخصیت آنها ننماید خود نیز شامل این لعنت و بیزاری خواهد بود مثل جماعت وهابی در زمان ما!!

3-در این روایت اشاره لطیفی وجود دارد که کمتر به آن توجه شده در مورد فدک لفظ غصب استفاده شده چرا که فدک در زمان خود پیامبر به حضرت زهرا هبه شده بود و ابوبکر آن را از حضرتش دزدید و جنایت دیگر این بود که میراث حضرت را نیز به آن حضرت نداد در حالیکه دختر ملعونه خود ابوبکر یعنی عایشه به بهانه همین میراث آن جنایت عظیم را در حق امام مجتبی انجام داد (بر او و پدر نحسش ابوبکر لعین لعنت)

4-نکته دیگر در این قسمت روایت این است که بیزاری از ائمه جور را مختص به زمان قبل نمیداند بلکه حتی در زمان ما چنانچه حاکمی به نام اسلام مشخصاتی را که حضرت در مورد افراد لعین داده اند، را دارا بود مورد لعن و نفرین خواهد بود.

5-قسمت دوم این روایت شریفه رو در اینجا بخونید

--------------------------

بحارالانوار، ج27، ص52، ح3 به نقل از خصال شیخ صدوق

ابن عیسی از بزنطی نقل میکند که امام رضاعلیه السلام در نامه ای برای من چنین نوشتند: امام باقرعلیه السلام می فرمود: هر کس دوست دارد که بین او و بین خداوند هیچ حجابی باقی نماند تا اینکه بتواند به خداوند نگاه کند و خدا نیز به او نگاه کند پس بایستی ولایت اهل بیت را داشته باشد و از دشمنان ایشان بیزاری بجوید و امام خود را از آل محمد قرار دهد پس اگر چنین کرد خداوند به او نظر میکند و او نیز به خدا نظر میکند.

پی نوشتها:

الف: مرحوم علامه بزرگوار مجلسی بعد از نقل این حدیث در مورد معنای نگاه کردن به خدا می فرمایند این عبارت کنایه از نهایت معرفت پیداکردن شخص به خداوند البته در حد طاقت و قابلیت شخص است و نظر خداوند به شخص کنایه از نهایت لطف و مرحمت خداوند به شخص است.

ب: از این روایت شریفه متوجه می شویم که یکی از فوائد تبری از دشمنان اهل بیت قرب به خداوند و ارتقاء معرفت الله است.

ج: نکته دیگر این روایت این است که اگر شخصی ولایت یا برائت را نداشته باشد محال است که حجاب های بین خود و خدا را کنار بزند.

--------------------------

بحار الانوار ج27 ص51 ح2 به نقل از قرب الاسناد.

فی روایة ابی الجارود عن ابی جعفر علیه السلام فی قوله: «ما جعل الله لرجل من قلبین فی جوفه» فیحب بهذا و یبغض بهذا فاما محبنا فیخلص الحب لنا کما یخلص الذهب بالنار لاکدر فیه من اراد ان یعلم حبنا فلیمتحن قلبه فان شارکه فی حبنا حب عدونا فلیس منا و لسنا منه و الله عدوهم و جبرئیل و میکائیل و الله عدو للکافرین.

در روایتی ابی الجارود از امام محمد باقر علیه السلام در مورد قول خداوند که میفرماید «خدا در درون هيچ مردی دو قلب ننهاده است» نقل کرده است که خداوند برای هیچ شخصی دو قلب قرار نداده است که با یکی دوست بدارد و با یکی دیگر دشمن بدارد. اما محب ما اهل بیت با محبت ما خالص می شود همانطور که طلا با آتش خالص میشود. کسی که دوست دارد بفهمد محب ما هست یا نه، قلبش را امتحان کند به این صورت که اگر همراه با محبت ما محبت دشمن ما را نیز داشت نه او از ماست و نه ما از اوییم و خدا و جبرییل و میکاییل دشمن اویند و خدا دشمن کافرین است.

پی نوشت: همانطور که دیدیم امام باقر صلوات الله علیه در این روایت تصریح میکنند که اگر کسی محبت دشمنان اهلبیت را داشته باشد اصلا محب و شیعه محسوب نمیشود و از آنجا که حضرت فرمودند «فلیس منا و لسنا منه» یعنی حتی شفاعت حضرات معصومین هم شامل حال چنین افرادی نمیشود.

---------------------------------

1- احزاب آیه 4

2-بحارالانوار ج27 ص51